Een maand krap

Zo werkt het

1. Kies wie je bent: Mirjam, Henk, Noor, of Ria met Kwame. Elk met een eigen leven en een voorbeeldbudget, verdeeld over potjes.
2. Elke week komt er iets op tafel: brieven, pech, werk, mensen en soms een meevaller. Pak op wat je wilt aanpakken en kies wat je doet. Elke keuze kost geld, hoofdruimte, of allebei.
3. Houd de twee meters in de gaten: Geld (je potjes) en Hoofdruimte (een hoofd dat voller raakt). Wat je laat liggen, wordt soms erger: een brief wordt een aanmaning.
4. Hulp vragen kan: bij een hulpverlener, iemand uit je omgeving of de Voedselbank. Ook dat kost iets.
5. Na vier weken zie je een terugblik: wat je koos, de meters als lijn, vragen om over na te denken en tips voor je werk. Die kun je afdrukken.

Schaarste verandert het spel

Geldzorgen nemen ruimte in je hoofd in. Dan blijft er minder over om te plannen, te lezen en vol te houden. Dat vermogen heet doenvermogen: kunnen doen wat je weet dat goed is. Wie krap zit, kijkt vooral naar wat nu moet. Dat heet tunnelvisie. In het spel merk je dat zo:

• Brieven vervagen. Hoe voller je hoofd, hoe vager de letters, en er vallen woorden weg.
• Tunnelvisie. Bij een heel vol hoofd zie je keuzes voor later niet meer meteen: een regeling, iets uitzoeken, hulp vragen.
• Minder ruimte. Je kunt per week maar een paar dingen oppakken. Je moet kiezen wat je laat liggen.

Bij elk effect staat wat er gebeurt en waarom. Een vage brief kun je rustig lezen en een keuze die je niet ziet, kun je toch bekijken. Dat kost wel wat hoofdruimte, net als in het echt. Je kunt elk effect ook uitzetten bij Instellingen; het spel werkt dan gewoon.

Voor wie

Voor hulpverleners, studenten, vrijwilligers en teams die werken met mensen met weinig geld. Het is geen budgetberekening en geen test. Het laat voelen waarom ‘even regelen’ niet vanzelf gaat als je hoofd vol zit. En wat dat betekent voor hoe je brieven schrijft, afspraken plant en hulp aanbiedt.

Met je team

Kies bij Instellingen voor Met een team. Eén persoon bedient het scherm, de groep praat mee. Na elke week is er een vraag voor de groep, met ruimte om op te schrijven wat de groep zegt. Dat komt in de terugblik en op de afdruk. Reken op drie kwartier tot een uur. Met Volledig scherm kan iedereen meekijken.

Goed om te weten

• De bedragen zijn ronde voorbeeldbedragen. Het zijn geen echte normen, geen uitkeringsbedragen en geen budgetadvies.
• De regels lijken op de echte, maar zijn vereenvoudigd. Zo komt er na een aanmaning € 40 incassokosten bij, en wordt een boete hoger als je niet op tijd betaalt. In het spel is elk potje een eigen envelop: een vaste last gaat alleen af van zijn eigen potje.
• De personen zijn verzonnen. Hun situaties komen veel voor, maar zeggen niets over wie er in zo’n situatie zit.
• Er is geen tijdsdruk. Niets knippert. Alles werkt met het toetsenbord.
• Zit je zelf krap, of herken je veel? Praat erover met iemand die je vertrouwt. Het wijkteam of de schuldhulp van je gemeente kan met je meekijken.

Je gegevens

Alles blijft in deze pagina, op je eigen apparaat. Er wordt niets verstuurd en niets bewaard in je browser. Sluit of ververs je de pagina, dan is de maand weg.

• Kopieer je de terugblik, dan staat de tekst op je klembord. Plak hem waar je wilt.
• Kies je bij afdrukken ‘Opslaan als pdf’? Dan staat de terugblik als bestand op je apparaat.

Bronnen

• Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (2017): Weten is nog geen doen. Een realistisch perspectief op redzaamheid ↗ (externe website)
• Sendhil Mullainathan en Eldar Shafir (2013): Schaarste. Hoe gebrek aan tijd en geld ons gedrag bepalen. Maven Publishing. Oorspronkelijk verschenen als Scarcity: Why Having Too Little Means So Much.